احمد بستاني، استاديار گروه علوم سياسي دانشگاه خوارزمي گفت: انديشه سياسي امري است تاريخمند و جزئي، که تنها در بستر تاريخ قابل مطالعه نيست. از همين رو توجه به تاريخنگاري انديشه سياسي ميتواند شرايط را براي همکاري ميان گروههاي علوم سياسي و فلسفه فراهم آورد.
نشست دوم همايش «تاريخ و علوم سياسي» به رياست حسينعلي نوذري با حضور اهالي قلم در پژوهشکده تاريخ اسلام برگزار شد. در اين نشست زهير صياميان، استاديار گروه تاريخ دانشگاه شهيد بهشتي، ابوذر فتاحيزاده، دانشجوي دکتراي روابط بينالملل دانشگاه تهران و جلال فرزانهدهکردي، عضو هيات علمي دانشگاه امام صادق(ع) مقالههاي خود را ارايه دادند.«سياست خاطره و جنگ در عصر مشروطه: تحليل گفتماني سياحتنامه ابراهيم بيگ» عنوان مقاله ابوذر فتاحيزاده، دانشجوي دکتراي روابط بين الملل دانشگاه تهران بود. وي مقاله خود را با اين مقدمه شروع کرد: جنگ بينالمللي، در لايههاي مختلف اجتماعي دولت، زنجيرهاي از تغييرات را پديد ميآورد و اقشار و طبقات اجتماعي بر اساس تمايزات تفهمي که بين آنها وجود دارد، هر يک اين پديده بينالمللي را در زيست جهاني خود به گونهاي خاص فهم ميکنند.فتاحيزاده در اين رابطه ادامه داد: بنابراين منطق، در جامعه ايراني پس از جنگهاي ايران و روس نيز بايد فهمهاي متفاوتي درباره اين درگيري بينالمللي وجود داشته باشد که در متون سياسي اين دوره بتوان آنها را مشاهده کرد؛ فهمهايي که در نهايت به کنشهاي سياسي خاصي جهت ميداد و سياست خاطره منحصر به فردي را ايجاب ميکرد. کتاب «سياحت نامه ابراهيم بيک به قلم سيد زين العابدين مراغهاي از جمه متون سياسي مهمي است که در شکلگيري گفتمان و جنبش مشروطه نقش ويژهاي داشته است. اين کتاب نيز بنا به منطق ذکر شده از جهتگيري نسبت به جنگ يادشده برکنار نمانده است. وي ادامه داد: در واقع، در اين مقاله به دنبال پاسخ اين پرسش هستيم که شکست در جنگ با روسها در سياحتنامه به چه صورت بازنمايي شده است و اين بازنمايي، چه نقشي در گفتمان سياست خارجي مد نظر مشروطهخواهان داشته است؟ فتاحيزاده در پاسخ به اين پرسش در اين مقاله، نخست مباحثي پيرامون چيستي سياست خاطره را مطرح ميکند و پس از آن خوانشي گفتماني از فضاي استعماري ايجاد شده در پي جنگهاي ايران و روس در سياحتنامه ارايه ميکند. سپس بازنمايي اين جنگ در سياستنامه را رصد و در جمعبندي اين بررسي از روش تحليل گفتمان «لاکلاو» و «موفه» استفاده ميکند.